ဖော့သားရေသားရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ
ဤနေရာတွင် တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်ရန် မရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရန် အရေးကြီးပါသည်။ အရည်အသွေးဖော့သားရေအသုံးပြုထားသော ဖော့၏ အရည်အသွေးနှင့် ၎င်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသော ပစ္စည်း၏ အရည်အသွေးပေါ်တွင် မူတည်ပါလိမ့်မည်။ သားရေသည် တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးမှ ဆင်းသက်လာပြီး အရည်အသွေးအမျိုးမျိုးမှာ ကော်ကပ်ပြီး ဖိထားသော သားရေအပိုင်းအစများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော၊ မကြာခဏ 'စစ်မှန်သောသားရေ' ဟု ရှုပ်ထွေးစွာ တံဆိပ်ကပ်လေ့ရှိသော ပေါင်းစပ်သားရေမှသည် အကောင်းဆုံးအရည်အသွေးရှိသော အပြည့်အဝအစေ့သားရေအထိ ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ငြင်းခုံမှုများ
လူအတော်များများအတွက် ဝယ်သင့်မဝယ်သင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချတာကဖော့သားရေသို့မဟုတ် သားရေကို ကျင့်ဝတ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖော့သားရေအတွက် အမှုကို ကြည့်ကြပါစို့။ ဖော့ကို အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ၅၀၀၀ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ၏ ဖော့တောများကို ၁၂၀၉ ခုနှစ်မှစ၍ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။ ဖော့ကို ရိတ်သိမ်းခြင်းသည် ၎င်းကို ရယူသည့် သစ်ပင်များကို မထိခိုက်စေဘဲ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် အကျိုးရှိပြီး ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းကို ရှည်စေသည်။ ဖော့သားရေကို ပြုပြင်ရာတွင် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော အညစ်အကြေးများ မထုတ်လုပ်ဘဲ ဖော့ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှု မရှိပါ။ ဖော့တောများသည် တစ်ဟက်တာလျှင် CO2 ၁၄.၇ တန်ကို စုပ်ယူပြီး ရှားပါးပြီး မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွက် နေထိုင်ရာကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ ကမ္ဘာ့တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ၏ ဖော့တောများတွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပင်မျိုးကွဲ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ၏ Alentejo ဒေသတွင် ဖော့တော၏ တစ်စတုရန်းမီတာတွင် အပင်မျိုးစိတ် ၆၀ ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ မြေထဲပင်လယ်တစ်ဝိုက်တွင် တည်ရှိသော ဧကခုနစ်သန်းရှိသော ဖော့တောသည် နှစ်စဉ် CO2 တန်ချိန် ၂၀ သန်းကို စုပ်ယူသည်။ ဖော့ထုတ်လုပ်မှုသည် မြေထဲပင်လယ်တစ်ဝိုက်ရှိ လူ ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်အတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို ပေးစွမ်းသည်။
မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သားရေလုပ်ငန်းသည် တိရစ္ဆာန်များအပေါ် ဆက်ဆံပုံနှင့် သားရေထုတ်လုပ်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျက်စီးစေသောကြောင့် PETA ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများမှ စဉ်ဆက်မပြတ် ဝေဖန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သားရေထုတ်လုပ်မှုသည် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် မလွဲမသွေသောအချက်ဖြစ်ပြီး အချို့အတွက် ၎င်းသည် လက်မခံနိုင်သော ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သို့သော်၊ နို့ထွက်ပစ္စည်းနှင့် အသားထုတ်လုပ်မှုအတွက် တိရစ္ဆာန်များကို ဆက်လက်အသုံးပြုနေသရွေ့ တိရစ္ဆာန်အရေခွံများကို စွန့်ပစ်ရန် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နို့စားနွား ၂၇၀ သန်းခန့်ရှိပြီး ဤတိရစ္ဆာန်များ၏ သားရေများကို သားရေအတွက် အသုံးမပြုပါက အခြားနည်းလမ်းဖြင့် စွန့်ပစ်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ပျက်စီးမှုများစွာ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။ တတိယကမ္ဘာရှိ ဆင်းရဲသော လယ်သမားများသည် ၎င်းတို့၏ နို့ထွက်ပစ္စည်းသိုလှောင်မှုကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ တိရစ္ဆာန်အရေခွံများကို ရောင်းချနိုင်ရန် မှီခိုအားထားနေရသည်။ အချို့သော သားရေထုတ်လုပ်မှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်စေသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်မှာ ငြင်းမရပါ။ အဆိပ်သင့်ဓာတုပစ္စည်းများကို အသုံးပြုသည့် Chrome tanning သည် သားရေထုတ်လုပ်ရန် အမြန်ဆုံးနှင့် အသက်သာဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပြီး အလုပ်သမားများ၏ ကျန်းမာရေးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည်။ ပိုမိုဘေးကင်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် tanning ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သစ်ပင်ခေါက်ကို အသုံးပြုသည့် ရိုးရာ tanning နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဒါက အသားညိုအောင်လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းထက် ပိုနှေးကွေးပြီး ပိုစျေးကြီးပေမယ့် အလုပ်သမားတွေကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေသလို ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း မထိခိုက်စေပါဘူး။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁ ရက်
